The Dictator Diagnosis: How Power Corrupts 18/04/2011
 It was a pathetic sight, the images of Laurent Gbagbo after his arrest. Sitting on the bed with his wife; a sad expression on his face. If one would not have known that this man deliberately chose for deadly conflict instead of stepping down, you would certainly pity him. Still, Gbagbo maintained until the end that he won the elections, like Qaddafi still claims to be the ‘Guide’ of the Libyan people. Why not step down and be satisfied with a nice pension on the Bahamas? Unfortunately, dictators don’t think this way. Most of them perceive the legitimacy of their power as reality. Time to investigate the age-old maxim: power corrupts.
TEXT: Victor Kuijpens IMAGE: Vipez Add Comment Gadaffi’s Touareg Mercenaries 20/03/2011
 After weeks of deliberation, the UN security council has finally adopted a resolution authorising all means necessary to protect the Libyan people. But against whom exactly is the coalition fighting? From the start of the counter-offensive by the West’s favourite oil-supplying dictator, news reports have been circulating about ‘ferocious Touareg mercenaries’ hired by the colonel to further his cause. Who are these people? And more importantly: have they in fact supported Gaddafi?
TEXT: Niels Goet IMAGE: Garrondo Democracy: keep your chairs 06/03/2011
 According to Qaddafi, democracy comes from the Arabian words for ‘to keep’ and ‘chair’, so democracy would be an Arabic invention for leaders who will keep their chairs, forever. This story was told by the ambassador of Iraq on a popular Clio lecture last week, organized by the Clio Forum Committee. A week before, on Monday 21 February, the ambassador of Israel gave a lecture on stability in the Middle East. Measured to the number of people who came to visit the lectures, both were a huge success.
TEXT: LISANNE VAN UNEN IMAGE: STIJN HEMEL  Aan het begin van het nieuwe jaar maakt iedereen goede voornemens. De een wil gezonder gaan eten, de ander wil meer gaan lezen, een derde wil stoppen met roken en vervolgens zitten ze allemaal halverwege februari met een sigaret en een zak chips in de hand tv te kijken. De Arabische volkeren lijken hetzelfde voornemen te hebben gehad: onze autoritaire leider het land uit jagen en een democratie instellen. De hele wereld heeft de afgelopen weken kunnen zien dat het in dit geval niet alleen bij voornemens bleef. Ben Ali moest even al zijn goud opzoeken, maar was daarna snel verdwenen. Mubarak bleef iets langer zitten, maar besloot uiteindelijk toch dat 82 een mooie leeftijd is om van je zuurverdiende zeventig miljard dollar te gaan genieten. In deze landen lijkt de weg nu vrij voor een democratiseringsproces. Mocht dat inderdaad gaan gebeuren, dan biedt dat mogelijkheden om een aantal theorieën over democratie nog eens te bekijken.
TEKST: KEES BLOM BEELD: PETER MACDIARMID De waan van de dag in de Zuidelijke Kaukasus - Youth in action in Georgië en Azerbeidzjan 16/01/2011
 Daar zaten we dan, in Tbilisi, Georgië. Samen met een groep leeftijdsgenoten uit Nederland, Georgië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland en Denemarken waren we namens het European Institute for Democratic Participation (EIDP) in de hoofdstad van Georgië. We namen deel aan een training over gender issues van de Deense organisatie SILBA. Het tweede deel van het programma zou plaatsvinden in Azerbeidzjan, waar we een officiële waarnemingsmissie vormden tijdens de parlementaire verkiezingen van dit olierijke land aan de Kaspische zee. Azerbeidzjan wordt geregeerd door Ilham Aliyev, de zoon van de vorige president. Ruim een jaar geleden heeft het “parlement” een wet aangenomen waardoor hij onbeperkt herkozen mag worden. We vertrokken met het doel om twee landen te ervaren en de verkiezingen in de gebrekkig functionerende Azerbeidzjaanse democratie kritisch te volgen.
TEKST: JOCHEM LINDELAUF & JULIA VONK Berlusconi’s 2010 09/01/2011
 Eind 2009 dachten velen dat 2010 het einde ging betekenen van Italië’s succesvolste mediacircus: Silvio Berlusconi. Checks&Balances publiceerde toen een overzicht van de illustere gebeurtenissen waarbij de minister-president betrokken was. Geheel tegen alle verwachtingen in bracht 2010 een nieuwe episode. Daarom deze week, naar goed gebruik: het Berlusconi jaaroverzicht 2010!
TEKST: ROBIN GOUDSMIT BEELD: ALESSIO  Henry Kissinger gaf veertig jaar geleden al aan geen idee te hebben wie hij moest bellen, wanneer hij met Europa wilde spreken. Dat probleem is nu opgelost. De Europese Unie (EU) heeft sinds december 2010 een eigen diplomatencorps, de dienst voor extern optreden (EDEO), en het buitenlands beleid wordt inmiddels alweer een jaar gecoördineerd door de Britse Catherine Ashton. Toch kent de Unie een lange traditie van gefragmenteerd optreden op het wereldtoneel. Het meest duidelijke voorbeeld is de verdeeldheid over de Amerikaanse invasie in Irak in 2003. Nu zijn de lidstaten verdeeld over de begroting van de EU. Een Unie die soms tot op het bot verdeeld is, moet die wel extern willen optreden?
TEKST: SAM TROMPERT  De ambtenaren in Abidjan, de belangrijkste zakenstad in het zuiden van Ivoorkust, zijn radeloos. Ze dragen nog steeds de badge van Gbagbo die ze bij de overwinning van de verkiezingen kregen. De ambtenaren hebben echter geen idee of deze man nu hun nieuwe president zal worden. Onder de bevolking in Ivoorkust heerst grote onwetendheid en onzekerheid. Twee presidenten eisen de macht op, terwijl het land in een steeds grotere chaos verkeert. Welke president zal nu uiteindelijk gaan regeren? TEKST: MAAIKE SLOTEMA  Deze maand werd, na jaren in huisarrest en gevangenschap te hebben doorgebracht, de Myanmarese oppositieleidster Aung San Suu Kyi vrijgelaten. Meteen na haar vrijlating sprak ze een menigte van duizenden aanhangers toe. Op foto’s van de toespraak zien we een tengere vrouw met bloemen in het haar en een zachte stem, die achter een agressief dranghek kalm glimlacht naar een zee van joelende, uitgelaten mensen. Vanuit het Westen reageerde men uitermate positief op de vrijlating, maar er klinken ook meer sceptische geluiden.
TEKST: ROBIN GOUDSMIT BEELD: NICK ADLER, FlICKR.COM  Op 19 december worden er presidentsverkiezingen gehouden in de minst democratische democratie die Europa rijk is: Wit-Rusland. President Aleksandr Loekasjenko gaat proberen om opnieuw leider te worden van wat Condoleezza Rice ooit ‘Europa’s laatste dictatuur’ noemde. Al zestien jaar is hij president van deze voormalige Sovjet-republiek. Kunnen de komende verkiezingen daar verandering in brengen?
TEKST: LENNART NOTEN |
| Checks & Balances |
RSS Feed