Eind 2009 dachten velen dat 2010 het einde ging betekenen van Italië’s succesvolste mediacircus: Silvio Berlusconi. Checks&Balances publiceerde toen een overzicht van de illustere gebeurtenissen waarbij de minister-president betrokken was. Geheel tegen alle verwachtingen in bracht 2010 een nieuwe episode. Daarom deze week, naar goed gebruik: het Berlusconi jaaroverzicht 2010!

TEKST: ROBIN GOUDSMIT
BEELD: ALESSIO

Het jaar 2010 begint voor Berlusconi niet al te goed: hij overleefde in december 2009 ternauwernood een aanslag met een gegooide miniatuur van de Milanese dom en bovendien besloot zijn vrouw na negentien jaar huwelijk van hem te scheiden. De premier heeft aan het begin van 2010 dan ook behoorlijk wat te verwerken. Hij doet dit door in januari een cd op te nemen met twaalf liedjes over de liefde, die 'afgunst en haat altijd overwint.’
 
Dit sympathieke initiatief blijft schijnbaar niet zonder gevolgen: in maart betogen honderdduizenden Italianen in hun hoofdstad steun aan de premier, nadat deze hen had opgeroepen 'Rome te veroveren.’ De Volkskrant meldt dat mensen met tranen in hun ogen luisteren als Berlusconi spreekt.

In mei moet Berlusconi's minister van Economische Zaken echter aftreden vanwege een groot omkoopschandaal. De populariteit van Berlusconi's regering, die in maart nog zo groot leek, daalt dan op dramatische wijze: nog maar 35 procent van de Italianen zegt vertrouwen te hebben in de premier.

En dat is nog niet alles. Berlusconi wordt in juli door zijn parlementsvoorzitter Gianfranco Fini beschuldigd van 'tiranniek gedrag.’ De ruzie tussen de twee, die al enkele tijd speelt, escaleert zodanig dat Fini door de Italiaanse premier uit zijn eigen partij gezet wordt.

In september haalt Berlusconi internationaal de media nadat hij op een jongerenbijeenkomst grappen maakte over Adolf Hitler. Maar ook van een beetje zelfspot was de Italiaan niet vies. Zo verklaarde hij dat hij zeer gewild is bij vrouwen, omdat hij sympathiek, rijk, naar verluidt goed in bed en bovendien oud is: 'Ik sterf snel en dan erft zij het gehele vermogen.'

Blijkbaar geven de dames gehoor aan deze oproep. In november verklaart een minderjarig escortmeisje dat Berlusconi geregeld zogenaamde bunga bunga parties geeft, waarbij de premier zich zou 'vermaken' met meerdere vrouwen en het gebruik van softdrugs zoals marihuana niet zou worden geschuwd. Deze worden speciaal ingevlogen met de presidentiële privé-jet.

In december gebeurt datgene wat iedereen voor onmogelijk had gehouden: Silvio Berlusconi overleeft tegen alle verwachtingen in een motie van wantrouwen. Zijn tegenstanders, die zich in de media al verkneukelden om zijn val, komen bedrogen uit.

Wie dit (beknopte) jaaroverzicht bekijkt, zou niet verwachten dat het de premier van een land betreft binnen de Europese Unie. De vraag is hoe Silvio Berlusconi het volhoudt om ondanks alle schandalen zijn ambt te behouden. Is dat te verklaren doordat deze man de principes van een hedendaagse mediacratie het beste begrijpt? Of is het toch een cultureel verschijnsel en spreekt Berlusconi's handelen het Italiaanse volk zozeer aan dat het de keerzijde van zijn regeren voor lief neemt? Elk volk krijgt de leider die het verdient, luidt het cliché, maar inmiddels heeft bijna dertig procent van de jongeren tussen de 15 en de 29 geen werk. De vraag is tot welk punt het Italiaanse volk de show boven het functioneren van het land zal verkiezen. 2011 zal daarom ongetwijfeld een spannende nieuwe episode brengen in de show die Silvio Berlusconi heet.