Henry Kissinger gaf veertig jaar geleden al aan geen idee te hebben wie hij moest bellen, wanneer hij met Europa wilde spreken. Dat probleem is nu opgelost. De Europese Unie (EU) heeft sinds december 2010 een eigen diplomatencorps, de dienst voor extern optreden (EDEO), en het buitenlands beleid wordt inmiddels alweer een jaar gecoördineerd door de Britse Catherine Ashton. Toch kent de Unie een lange traditie van gefragmenteerd optreden op het wereldtoneel. Het meest duidelijke voorbeeld is de verdeeldheid over de Amerikaanse invasie in Irak in 2003. Nu zijn de lidstaten verdeeld over de begroting van de EU. Een Unie die soms tot op het bot verdeeld is, moet die wel extern willen optreden?
De ambtenaren in Abidjan, de belangrijkste zakenstad in het zuiden van Ivoorkust, zijn radeloos. Ze dragen nog steeds de badge van Gbagbo die ze bij de overwinning van de verkiezingen kregen. De ambtenaren hebben echter geen idee of deze man nu hun nieuwe president zal worden. Onder de bevolking in Ivoorkust heerst grote onwetendheid en onzekerheid. Twee presidenten eisen de macht op, terwijl het land in een steeds grotere chaos verkeert. Welke president zal nu uiteindelijk gaan regeren?